Gelişine konuşan “Büyük Beyaz Ağzına Geleni Söyleyen Adam”ın söylediği lafı (FB taraftarının terörist olduğu hakkında) esefle kınıyoruz. Zira biz belli konularda yetersiz kaldık, kalıyoruz diyecek hali yok. Onuruyla da istifa etmez. Her zaman karşıdaki suçlu. Mantık böyle. Bu bilincin müdahale ettiği adalet sisteminden ne olacak bilmem. Ama elini sürdüğü eğitim sisteminden bir Mevlana’nın veya Platon’un yetişmeyeceği kesin.. Hakkımızda hayırlısı.

Benim kelimelerim tuhaftır. Örneğin;

Bir gün peki dersem sana, yanına da noktayı koyuyorsam, bil ki birşey susmuştur içimde. Canım sıkkındır ve söyleyecek birşey bulamıyorumdur. Söylemem de. Noktalı Peki, benim sustuğum noktadır. Her ne için çaldıysam kapını, peki diyorsam açma artık. İçim küsmüştür çünkü.

Bir gün peki dersem sana, yanına da noktayı koyuyorsam, bil ki bu söz dinlediğimden değil, söyleyecek sözüm olmadığındandır. Bunu bir itaat ifadesi olarak düşünmek yerine bil ki, peki benim için veda kelamıdır. Yani gidişin başlangıcıdır.

Biraz daha detaylandırmamı istersen; noktalı peki bir anlamda “Hala bir şansın var” noktasıyla, “artık telafisi yok”un ortasıdır. Ne yöne döneceğime karar vermeme yardım edebilirsin. Ama kalbim kırıktır. Çaba gerekir. Arzu gerekir.

Sana kendi sözlüğümü aktaracağım korkma. Kullanıp kullanmamak sana kalmış. Şimdi, hangi yöne gidelim?

Dondurma.. Beni benden almakta.

Sarhoşum ben şimdi. Aklıma sevişmek geliyor. Beni üzen birisi geliyor. Belki artık benim hayatımda bile değil. Hatta etraftaki başkaları bu sarhoşluğumu kullanmaya çalışmakta. Sarhoşluk düzgün kızı kaşar yapmaz. Ya da kimse sırf sarhoş diye huy değiştirmez. Aslında herkes içindekini ortaya çıkarır.
Oysa benim umrumda değil hiç kimse. Sanırım olmalı ama. Kendimce sadığım. Veya salağım.

Umrumda değil. Ben konunun dışına çıkmışım. Ben. Bence ben. Bir sürü anlam içermekteyim. Sen ne buluyorsun bilmem ama ben bildiğim herşeyim. Bir gerçek ki ben çok şey bilirim. Bilmez gibi davransam da.. Sen anla.

“Kişinin hayatı düşlerinin rengine boyanmıştır.” Rengarenk bir kuş olup güneşe doğru uçmak, ılık esen rüzgarı parmaklarımla avuçlamak ve yanağımda hissetmek ve gökyüzünde pikeler yapmak ve hep daha öteye uçmak istiyorum. Belki de güzel bir ağacın dalında benimle uçacak yarenler bulurum.. Uçmak. Evet evet güzel bu.

İnsan kalbi kırmak iyi birşey değildir. Bu çok önemli. Tekrarlıyorum, insan kalbi kırmak iyi birşey değildir.

Bir erkeğe anlayış gösterirsin. Aptallaşır. Kendini üstün zanneder. Sanır ki, onun o üstün yetenekleri nedeniyle sen ona anlayış göstermişsindir. O bunu kendisi kazanmıştır. Zaten başka türlüsünü de haketmiyordur kendince. Öyle de süper bir erkektir ki. Ne cinsellikteki yetersizliğini vurursun yüzüne, ne aptal yalanlarının farkında olduğunu, ne de o yalanları söylerken ki halini. İzlersin öyle onun orospuluklarını. İşle ilgili her sıkıntı seni aramasına engeldir. Yaşadığı her dertte ilk ihmal edeceği kişi sensindir. Zanneder ki sen ona mecbursun. Umursamazsın. İstediğini zannedebilir. Ta ki canın ondan sıkılıncaya kadar. Sonra bir anda, hiç beklemediği bir anda, çok romantik bir gecenin sonrasında büyük ihtimal, arkadaşın eline verir gönderirsin. Muhtemelen ebesini bilmemnaapan tek hatunsundur. Seni hiç unutmaz. Bu da umrunda değildir. Çünkü sen çoktan yeni maçlara başlamışsındır.

Kimseye hakettiğinden fazla değer vermemeyi vakti zamanında öğrenmişsindir.